Nowy model do samodzielnego posklejania i pomalowania, nie zawiera kleju ani farb.

Martin T4M był pokładowym samolotem torpedowym produkcji amerykańskiej z okresu międzywojennego. Napęd zapewniał pojedynczy silnik Pratt and Whitney R-1690 o mocy 525 KM. Pierwszy lot tej maszyny miał miejsce w 1927 roku. Samolot wszedł do linii w US Navy w 1928 roku, a został z niej wycofany w 1938 roku. W toku produkcji seryjnej powstało 155 samolotów tego typu. Uzbrojenie pokładowe składało się pojedynczego karabinu maszynowego kal. 7,62 mm, a maszyna mogła przenosić jedną torpedę lotniczą.

T4M powstał jako oddolna inicjatywa wytwórni Glenna Martina, który oparł się przy tworzeniu nowej maszyny na doświadczeniach wyniesionych z produkcji i eksploatacji samolotów T3M. Główne zmiany dotyczyły zastosowania całkowicie nowej jednostki napędowej oraz poprawy aerodynamiki nowego samolotu. W efekcie, już pierwsze prototypy T4M cechowały się nieco lepszymi osiągami niż T3M, co doprowadziło do zainteresowania się projektem przez US Navy. Po testach w marynarce wojennej zostało stosunkowo szybko złożone zamówienie na nowe maszyny. W toku służby okazało się również, ze T4M cechuje się dobrymi właściwościami w locie oraz jest łatwy w pilotażu. Samoloty tego typu służyły przede wszystkim na lotniskowcach USS Lexington oraz USS Saratoga. Zostały zastąpione w linii do 1938 roku przez samoloty TBD Devastator. Okazały się ostatnimi dwupłatowymi samolotami torpedowym w służbie US Navy.