Przedmiotem książki są morderstwa i zabójstwa popełniane na terenie Generalnego Gubernatorstwa w latach 1939–1945, które wywoływały reakcję prawną ze strony oficjalnego aparatu policyjno-sądowego. Monografia ujmuje tę problematykę z dwóch perspektyw: prawnej oraz kryminologicznej. Celem książki było zbadanie, w jaki sposób w nadzwyczajnych warunkach okupacji niemieckiej radzono sobie z przestępczością pospolitą, jaka była faktyczna rola i funkcja prawa karnego w tym quasi-państwie oraz jaka w tych okolicznościach była skala morderstw i zabójstw, w tym charakterystyka sprawców i ofiar. „Oceniana monografia dotyczy zagadnienia o dużej randze badawczej, które ujęte zostało w sposób nowatorski, wypełniając istniejącą lukę w nauce. Jej efekty są w pełni zadowalające. Recenzowane dzieło naukowe wnosi wiele cennych, w dużym stopniu zupełnie nowych ustaleń. Autor oparł je bowiem na unikalnym materiale badawczym, który zgromadził podczas wieloletniej kwerendy. Wywody są spójne, wnioski końcowe zaś adekwatne do zanalizowanego w pracy materiału”. Z recenzji prof. dr. hab. Leonarda Górnickiego z Uniwersytetu Wrocławskiego „Monografia Huberta Mielnika jest pracą ważną, wpisującą się w bardzo potrzebne badania nad przestępczością kryminalną okresu wojny i okupacji. Autor bardzo sprawnie wykorzystuje w pracy metody badawcze z zakresu nauk prawnych, kryminologii i kryminologii historycznej. Otrzymujemy książkę bardzo dobrze napisaną, przystępną dla czytelnika także niebędącego prawnikiem, a przede wszystkim wnoszącą nową wiedzę na temat praktyki prawa karnego, zachowań i procesów społecznych zachodzących na ziemiach polskich w czasie tragicznej okupacji niemieckiej”. Z recenzji dr. hab. Karola Siemaszki, prof. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego