¿lginç bir ¿ekilde son dönemlerde dini sembollerin yäam¿m¿zda daha fazla yer i¿gal etti¿ine ¿ahit oluyoruz. Halbuki çe¿itli saiklerden ötürü sekülerle¿en dünyada dini sembollerin etkin olmas¿ üzerinde dü¿ünülmesi gereken bir husustur. Ancak görünen o ki dini semboller muhtevas¿yla ters orant¿l¿ olarak gözlerle birlikte zihinleri me¿gul etmektedir. Örne¿in bugün geçmi¿e nazaran insanlar¿n üzerlerinde, evlerinde, i¿ yerlerinde daha fazla dini sembollere rastlayabiliriz. Ancak bu i¿aretlere rämen dinin yäamda kar¿¿l¿¿¿n¿ bulup bulmad¿¿¿n¿ sorgulad¿¿¿m¿zda ¿ahit olunanla çeli¿en bir manzara ile kar¿¿lä¿r¿z. Halbuki herhangi bir dini sembolün amac¿ insan¿, kutsala yaklät¿rmakt¿r. Zâhiren/sûreten de¿erlendirdi¿imizde dini sembol, insan ile dini birbirine yaklät¿ran bir i¿arettir. Ancak bât¿ni/mana aç¿s¿ndan dini sembolün insan¿, kutsal ile birle¿tirdi¿ini söyleyebilir miyiz